Srpska pravoslavna srkva svetog Nikole u Novom Bečeju

Veliki značaj

Novobečejska crkva podignuta je 1744. godine u vidu jednobrodne građevine koja se na istoku završava petostranom oltarskom apsidom, dok sa na zapadnoj strani uzdiže tipičan višespratni barokni zvonik sa limenim ”jastukom”, lanternom i krstom. Lezene sa ornamentisanim kapitelima, profilisani venci i okviri polukružno završenih prozora, sve to čini uobičajenu fasadnu dekoraciju vojvođanskih sakralnih objekata sa kraja 18. i početka 19. veka. Nasuprot odmerenim i skladno rešenim zidnim platnima, unutrašnjost hrama odiše baroknom raskoši. Ikonostasna pregrada, čija je arhitektonska konstrukcija prekrivena rezbarenim biljnim ukrasima, nosi četrdeset predstava stojećih figura svetitelja i crkvenih praznika za koje se smatra da ih je 1814. naslikao Stefan Gavrilović. Jedan od prvih predstavnika srpskog romantizma Pavle Simić izveo je 1858. godine zidne slike na svodovima oltara i naosa. U crkvi se još čuva i niz vrednih bogoslužbenih predmeta, a posebnu pažnju zaslužuje ikona Bogorodice s Hristom, rađena u najboljoj tradiciji poznovizantijskog ikonopisa.

Konzervatorski radovi na spomeniku vršeni su u više navrata (1969, 1971, 1974, 1978 i 2009. godine). Poslednji radovi koji se obavljaju od 2009. godine, obuhvataju zamenu stare ograde porte, parterno uređenje i obnovu fasada.

literatura:
O.Milanović-Jović,Ikonostas crkve svetog Nikole u Novom Bečeju, ZLU 7,Novi Sad,315-320;
Dokumentacija Pokrajinskog Zavoda za zaštitu spomenika kulture Novi Sad

Zapadna fasada